<< غزلی برای چارشنبه سوری >>

احمد اژدر

آخ بگردم دورِ این چارشنبه های جشنِ نور
گرچه حاکم در وطن باشد وَلیّیِ جهلُ زور
من بپا خواهم به هر کوییّ ُ برزن ، آتشی
چونکه میدانم که میترسد ازآن خفّاشِ کور
کودکُ پیرُ جوان شادان ازین جشنِ کهن ،
حاکمِ نادان هراسان گردد از جشنُ سرور
ما درین شب زنده داری سرخوش از مهرُ صفا
جاهلان، دلخوش به جویِ شیر ُ آن غِلمانُ حور
زندِهُ پاینده بادا جشنِ چارشنبه سوری
کورییِ چشمِ خلیفه ، غم شود از ما به دور
گوشه ای شاد از هویّت باشدُ فرهنگِ ما
یادگارِ آن نیاکانِ کهن ، بر دُخت ُ پور
می پَرم از رویِ آتش تا بسوزد رنجُ غم
اینچنین اُسطوره ها خوشتر زِ فرمانهایِ تور
از دهانِ اژدرِ شیرین سخن ، گلواژه ها
همچو آتش گشته لبریزانِ این چارشنبه سور
***<< غزلی برای چارشنبه سوری >>

بیا بَرّه جان یکزمان گُربه شُو ُ
خروشی زِ کُنجی بَر آر .
بزَن پنجه بر صورَتَکهای مرگ ،
نگو تیره بود آینه ،
که آئینِ تو ، پُر کبودَستُ رنگ ،
همه تارِ آن از فریب استُ جهل
در آنسویِ تاری توانی پلنگی شدن.

   
© 1001 Nacht e.V

FaceBook